Lotus'a nedensizce aşikâr edilenler.

 Sevgili Lotus, 

İlk defa kar yağmasını isteyemediğim bir kış yaşıyorum. Çocuk saflığının yok olup hayatın herkese sıcak bir oda sunmadığını öğrendiğinde mevsime olan özlemin, bencilce gelmeye başlıyor kulağına. Kulak demişken bu sıralar insanları hiç duymuyorum. Sebebi işitmiyor olmam değil, dinlemiyor olmam. Hiç burada değilim. Söyledikleriyle bağımı kesmişim. Öfkem kelimelerimi seçkisiz sunmama neden oluyor hatta. 

Baktım ki sakin ve dingin; şükran ve mütebbessüm olsan dünya ağırlık etmiyor ne gönlünde ne önünde. Ama ben o dingin ruhlardan değilim. Senin o sadeliğin, ruha dokunan mırıltın, insana daha iyi biri olma arzusu salan halin zerresinden eser yok bende. Keşke ekmek su gibi satılsa bir yerlerde. Almaya öyle talibim ki. Ardından rüyalarım bu kaçıncı deliliği devşirmek dedirtiyor bana. Atlar, deli dalgalar, geçilmesi zor köprüler. Ve şeytansı dostlar dolaşıyor rüyalarımın ortasında. Sevgili lotus, gecenin dördü, uyanıklığım hiç yorulmamaktan. Ve dinlenmenin dindiremediği o kalp sızısı da var tabii. Odamda annemi özlüyorum. Yan odada uyuyan annemi. Ve onun annesini ne çok özleyebileceğini düşündükçe bu duyguyla sızlıyor içim. Başını alıp gitme arzusu insanın delilik çağı dedikleri çocukluk geçince biter, geçer sanıyordum. Ama nasıl hep kapının yanında bir valiz hazır tutma isteğim hiç azalmadıysa sadece şu başımı koltuğumun altına alıp gitme arzuma da hiçbir şey olmadı. Yazmazsam okuyorum, okumazsam izliyorum, izlemezsem dinliyorum eğer dinlemiyorsam bir yerlerde ölüyorumdur bil. Lotus sabuna suya dokunuyorum, duvarları beyaza boyuyorum, kendime , normal hissetmek için bir vazo alıp içine nergis dolduruyorum. Ama ne suya sabuna dokunmak ne de bir çiçeğin vazoda soluşunu beklemek cumayı anlamlı kılıyor. Yaşamak için birbirimizi yiyiyoruz, ölmek için kendimizi. Ama insan ikisinde de başarısız. Durgunluğum kabul görmüyor ve asiliğime kimse hazır değil. Aksini istediğimi de hiç sanmıyorum. Makul bir zemine oturtmak istediklerim, başkalarını da ayaklandırıyor. 

Beni ne yatıştırıyor dersen herkes gibiyim. Bir yerlerde ikindileri kahve içiyor, çok çalışıyor ve geceleri geç uyuyuyorum. Sahi beni sana yazmak ve şikayetçi bir dille teşekkür etmek susturuyor deli gibi bağırmaktan. Sana bir sır vereceğim bekçiler ,zombiler, vampirler aramızda geziyor. Ve görünen o ki görünmeyenlerden daha tehlikeliler. Kanına dikkat et, bozulmasın. Sevgili Lotus, içime sığmadığında bir süredir göğe değil çakış taşlarına bakıyorum. Hani bana gezdiğin yerlerden toplayıp da göndermiştin. Evet, işte onlara bakıyorum. Aynı göğe baktığımızı biliyordum ama artık aynı toprağa döneceğimizi de biliyorum. Zarfın içine bak bana gönderdiğin çakıl taşları bunlar, görüyor musun sabırla bekleyince neye dönüştüler? Güneşe tut, nasıl parladıklarını göreceksin. Bazı yüreğimize yük olan taşlar, şuracığımıza oturan acılar da zamanla dönüşür mü böyle ne dersin? Sen yekvücut olup dünyayı güzelleştirmekle mesgulsun nezdimde. Bağışla vaktini çalıyorum. Benim gibi yaşamı hafife alanlardan değilsin. İşte yatıştı kalbim. Düşlerimde kavuştuğum delilik için gözlerime ağırlık biniyor. Yine yazacağım, bir dahakine uyanık olmayı istiyorum.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Lotus'a nedensizce aşikâr edilenler -boşluk-.

Lotus'um, Sahi neden konuşmuyorduk bir süredir. Susmak vakti mi gelmişti? Sanki kıştan sonra sırf sana yazmadığım için, bir bahar gelmemişti bana. Bu sırada kelimelerim saklanıyordu benden çünkü bir süredir dünyayla boğuşuyordum . Şizofren bir adamın hayali düşmanını döverken kendini incittiği gibi, tüm yumrukları kendi ağzıma yemiştim. Şimdi ne değişti, pek bir şey değil. Hatta eskisinden de beter.  Her şey sahte geldiğinde, en küçük hatanda yerle yeksan edildiğinde, bazen  iyi değil hep kötü dendiğinde, kendinden çok verdiğinde; hikaye bitiyor. Sen artık figüran oluyorsun Lotus. Hani bütün filmlerde aktör yerine ağrılı sancılı sahneler için bir dublör olur ve asla yüzünü bilmezsin hatta varlığından dahi haberdar değilsindir. Ona dönüştürür hayat seni. Figüran, dublör, dilemma.  Lotusun pek çok inanışta kutsal bir yeri var. Sen adının anlamını daha iyi bilirsin.  O bataklığın içinde en çamurlu sularda kök salıp berrak bir güzelliğe kavuşur. Sen, benim o bataklığa be...
Devamı

Lotus'a bu yıl son kez nedensizce aşikar edilenler.

  Sevgili Lotus, Herkes kendinden başka şekilde ama pek çok manada kendisine en yakın hissettiği şeyi arıyor. Nefrette de sevgide de eş zamanlı bu his. Daha açık anlatmam gerekirse anlatamayacağım.  Onun yerine şu aralığa bir bakalım. Yaşamı, tüm saldırılarına rağmen nasıl kucakladığımızı fark edelim seninle istiyorum.  Bakışlarıyla ne çok insan seviyor ve nefret ediyor gün içinde bizden. Birilerine örneksin, birilerinin duasısın sen. Sana hiç ulaşamayacak kimseler onlara gülümsediğinde mest oluyor. Bir tek sana ulaşamayanlar mı mest olanlar, ben de oluyorum.  Yaşamı bir bütün olarak algıladığında attığın  her adımda daha temkinli oluyorsun. Sana bundan daha önce bahsetmiştim. Şimdi söylediklerime kulak asma. Ve yine de temkinli ol. Mesela ucuz bir bot aldığında bir dahaki kış su geçirecek içine biliyorsun. Ama bazen, hatta bu aralar sık sık bile isteye kaybetmek istiyor canım. Şu uzun koridorlarda yere çömelip gönül rahatlığı ve zaman bolluğu içinde yalnızca ke...
Devamı

Lotus'a Nedensizce Aşikâr Edilenler.

  Sevgili Lotus, Günlüğünü kaybetmiş bir çocuk kadar kaygılıyım. Her ne kadar annem okursa üzülür diye kederlerimi yazmadıysam da korkuyorum, bulunur diye yazdıklarım. Açık sözlülüğüm, atlar gibi muhabbete dalışım, yanlış anlaşılmaya öyle müsait ki. Ama maalesef ne kadar arasam da bulamayacağım. Sana yeni bir pencereden bakacağım artık. Buna mecbur kaldım. Merak etme manzaram hep güzel olacak. Lotus, seni de sobeliyor mu köşe başlarında çocukluk. Dün çocukluğumda sağlıksız bir benze sahip- hani hikayelerde yüzünün rengi çiçek bozuğu dediklerinden-bir arkadaşıma rastladım. Şöyle dedim içinden,sen benim demesen ben sen olduğunu bilemem. Ama öyle ya onun halindeki bu köklü denebilecek değişim beni şaşırtmadı. Onda olan değişimin bende de olabileceği ama benim anlayamayacağım fikriyle yüzleşmemdi, beni şaşırtan. Şöyle dedim, sen çok değişmişsin ama bak ben değişmedim. Halbuki onun gözünden, o günlerden ne kadar farklıyımdır şimdi tekrar oturuyorum, anlıyorum. Ayna söylemiyor bunları...
Devamı