Neden/sizce

 

 -Başkaları için kaygılandığımda ne yaptığımı sordun bana. -Evet? -Hiçbir şey kaygılanmaya devam ediyorum. Bu beni daha çok insan yapıyor. Kaygılanabileceğim birilerinin olmasının tadını çıkarıyor ve kaygılanmaya devam ediyorum. -Oğlunu parka götüren kadının, en yüksek kaydıraktan kayan oğluna kaygı ve gurur karışık bakışı gibi? -Hiç de bile o kesinlikle gururlu ve mutlu bir an. Kaygının her duyguyla içli dışlı olduğunu bilmelisin. O mutlu anlarda bir melankoli salar ruha, o mutsuz anları hayatın sonuna kadar  sürecekmiş gibi gösterir. Felaket tellalı, körük, ateşsiz duman. Kaygılandığında tek yapmaman gereken şey, onu beslememelisin. Büyütmemelisin. Başkaları diyorduk, başkaları için. Var mı ki böyle bir şey?