Pazar Dönüşü
Annemle yan yana yürüyorduk. Yolumuz baharla şenlenmişti. Mavi gökyüzü göğe uzanan dallar ve niyeti bozup çiçeklerini dökmüş erik ağacının görüntüsü gözümün önünden gitmiyordu. Bu yol aslında her zaman bu kadar güzel değildi. Ben sadece o günkü heyecanımdan ötürü yürüdüğümüz yolu böyle hatırlıyor bile olabilirdim. Elimde yılın ilk salatalıkları annemin elinde de patates, soğan vardı. Markete de uğramalıydık ama annem hiç acele etmiyordu. Sanki o da benim gibi yolumuzun şenlikli görünüşünü biraz daha içine çekmek istiyordu. Anne, bir bebeğim olsaydı, böyle benim gibi lüle lüle saçları olan ve parmakları boğum boğum. Kolları ve bacakları güneş görmemiş beyazlıkta ama yüzünde elma tazeliği. Gözleri şu gökten daha mavi. Ya da bunların tam tersi bir görünüşe sahip. Esmer teninde süt kokusu, kaşlarında ve bakışlarında manalı bir ifade. O zaman ne yapacağımı bilemezdim. Kollarımla nasıl tutacağım onu. Başını nasıl saracağım. Elleri üşürse nasıl ısıtacağım. Hangi kumaş teninde iz b...