Kara'nın yaşadığı karanlık şehir.

 "Burayı sevmiyor musun, burada olmak seni yoruyor, bunaltıyor mu?" dedi bana. Kafamı usulca aşağı yukarı salladım. Buradan başka bir yerde olmayı da bilmiyordum ya. Nerede olmak istersin diye sorarsa kalkıp kaçacaktım. Bağcıklarıma baktım biri çözülmüştü. Kaçarken umarım takılıp düşmezdim.  

"Bana öyle geliyor ki burayı hiçbir zaman da sevmedin. Veyahut sevmek için ona hiç dışarıdan bakmadın. Yani sevmeyi hiç denemedin.  Çünkü sen toprağın bile insana karşılıklı bir ilişkiyle muamele edeceğini hiç düşünmedin. Onun sana aniden aç olduğu için bir kedi gibi sokulmasını bekledin. Bunu sevilmek için yaptığını düşünmeye hazırdın. Ama o hiç bir şey yapmadı."
Afalladım.  Henüz kaçmak fikrini kafamdan atmamıştım. Ama yerimden de kımıldayamıyordum. Kelimelerin titreşimli havası yüzümü yalıyordu.
"Belki de ama ona fazla anlam yüklüyorsunuz. O sevilmeyi hak edecek hiçbir şeye sahip değil. Kim sırf orada doğdu diye bir şehre, bir eve ait olsun ki. Biz seçimler yapmak için yaratılmadık mı? O zaman buraya ait olmamayı seçiyorum. Ve sevgimi buraya harcamak istemiyorum. Hem hak etmiyor hem de  karşılık vermez burası. Burnum sürtüldüğüyle kalırım. Biliyorum hatta emin gibiyim. Hadi sevdim diyelim peki anlaşılacak mıyım, kabul edilecek miyim? Ben anlaşılmadığımda öfkeli biri oluyorum ona bağırmadan durabilecek miyim ? Ey koca şehir, bunca insanı bağrına bastın da doyurdun, bir ben mi çok geldim diyeceğim belki."
Doktor öne eğildi, dirseklerini masadan çekti. Yüzündeki ifade biraz daha kucaklayıcıydı.
"Hâlâ bir şehirden mi bahsediyoruz, Kara?"

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Lotus'a nedensizce aşikâr edilenler -boşluk-.

Lotus'um, Sahi neden konuşmuyorduk bir süredir. Susmak vakti mi gelmişti? Sanki kıştan sonra sırf sana yazmadığım için, bir bahar gelmemişti bana. Bu sırada kelimelerim saklanıyordu benden çünkü bir süredir dünyayla boğuşuyordum . Şizofren bir adamın hayali düşmanını döverken kendini incittiği gibi, tüm yumrukları kendi ağzıma yemiştim. Şimdi ne değişti, pek bir şey değil. Hatta eskisinden de beter.  Her şey sahte geldiğinde, en küçük hatanda yerle yeksan edildiğinde, bazen  iyi değil hep kötü dendiğinde, kendinden çok verdiğinde; hikaye bitiyor. Sen artık figüran oluyorsun Lotus. Hani bütün filmlerde aktör yerine ağrılı sancılı sahneler için bir dublör olur ve asla yüzünü bilmezsin hatta varlığından dahi haberdar değilsindir. Ona dönüştürür hayat seni. Figüran, dublör, dilemma.  Lotusun pek çok inanışta kutsal bir yeri var. Sen adının anlamını daha iyi bilirsin.  O bataklığın içinde en çamurlu sularda kök salıp berrak bir güzelliğe kavuşur. Sen, benim o bataklığa be...
Devamı

Lotus'a bu yıl son kez nedensizce aşikar edilenler.

  Sevgili Lotus, Herkes kendinden başka şekilde ama pek çok manada kendisine en yakın hissettiği şeyi arıyor. Nefrette de sevgide de eş zamanlı bu his. Daha açık anlatmam gerekirse anlatamayacağım.  Onun yerine şu aralığa bir bakalım. Yaşamı, tüm saldırılarına rağmen nasıl kucakladığımızı fark edelim seninle istiyorum.  Bakışlarıyla ne çok insan seviyor ve nefret ediyor gün içinde bizden. Birilerine örneksin, birilerinin duasısın sen. Sana hiç ulaşamayacak kimseler onlara gülümsediğinde mest oluyor. Bir tek sana ulaşamayanlar mı mest olanlar, ben de oluyorum.  Yaşamı bir bütün olarak algıladığında attığın  her adımda daha temkinli oluyorsun. Sana bundan daha önce bahsetmiştim. Şimdi söylediklerime kulak asma. Ve yine de temkinli ol. Mesela ucuz bir bot aldığında bir dahaki kış su geçirecek içine biliyorsun. Ama bazen, hatta bu aralar sık sık bile isteye kaybetmek istiyor canım. Şu uzun koridorlarda yere çömelip gönül rahatlığı ve zaman bolluğu içinde yalnızca ke...
Devamı

Lotus'a Nedensizce Aşikâr Edilenler.

  Sevgili Lotus, Günlüğünü kaybetmiş bir çocuk kadar kaygılıyım. Her ne kadar annem okursa üzülür diye kederlerimi yazmadıysam da korkuyorum, bulunur diye yazdıklarım. Açık sözlülüğüm, atlar gibi muhabbete dalışım, yanlış anlaşılmaya öyle müsait ki. Ama maalesef ne kadar arasam da bulamayacağım. Sana yeni bir pencereden bakacağım artık. Buna mecbur kaldım. Merak etme manzaram hep güzel olacak. Lotus, seni de sobeliyor mu köşe başlarında çocukluk. Dün çocukluğumda sağlıksız bir benze sahip- hani hikayelerde yüzünün rengi çiçek bozuğu dediklerinden-bir arkadaşıma rastladım. Şöyle dedim içinden,sen benim demesen ben sen olduğunu bilemem. Ama öyle ya onun halindeki bu köklü denebilecek değişim beni şaşırtmadı. Onda olan değişimin bende de olabileceği ama benim anlayamayacağım fikriyle yüzleşmemdi, beni şaşırtan. Şöyle dedim, sen çok değişmişsin ama bak ben değişmedim. Halbuki onun gözünden, o günlerden ne kadar farklıyımdır şimdi tekrar oturuyorum, anlıyorum. Ayna söylemiyor bunları...
Devamı